Vaarwel Scudo!

Gisteren heb ik vernomen dat Scudo, onze lieve cavia, gestorven is :-(
Vernomen, ja want Scudo woonde niet meer bij ons.
Na ruim vier jaar bij ons gewoond te hebben, is hij een aantal maanden geleden geadopteerd (bedankt Benedicte, Lawrence, Anaïs, Rodrigo en Matteo) zodat ie wat meer in de vrije natuur kon rondlopen.
Scudo is altijd een heel lieve cavia geweest, maar wel een heel schuchtere. Hij had schrik van alles dat lawaai maakte of te dicht bij hem kwam. Als we hem op de grond zetten, kon hij uren op dezelfde plaats blijven zitten zonder zich te verroeren. Zo bang was hij.
Daarom leek het ons beter om hem te laten adopteren zodat hij terecht kon komen in een groene weide omgeven door tal van andere diertjes.
Hij bloeide hier helemaal open. Hij rende rond (!) en kwam zelfs uit je hand eten.
Ik ben blij dat hij de laatste maanden van zijn leventje nog zo genoten heeft!!
Vaarwel lieve Scudo!

Tripp trapp

Al sinds een tweetal weken doet Aiken zijn uiterste best om te gaan zitten. Met ondersteuning en hulp van ons lukt dit al heel goed!
Vandaag was het dan zover! Hij mocht voor het eerst in zijn tripp trapp!
Een beetje onwennig keek hij rond. Wat is dat nu, zo hoog van de grond en toch niet vlak bij mama of papa.
Na een minuutje of twee vond ie het niet vreemd meer en speelde met zijn beestjes op tafel!
Flinke kerel!!

Toch wel een van de mooiste foto's van onze schat

En een van de weinige momenten met tutje. Ik ben ondertussen aan het experimenteren met een online foto-album, meer nieuws volgt, maar als je klikt op de foto, krijg je al een voorsmaakje.

Badperikelen! (deel 2)

Vandaag samen met mama in het grote bad! Dolle pret natuurlijk! Dagelijkse kost zal het toch niet worden want voor de waterrekening iets minder prettig :-)
Maar het water bleef tenminste beperkt tot het bad, wat al een hele verbetering is!

Badperikelen!

Aiken gaat super graag in bad! Dat is natuurlijk ook voor ons heel fijn, maar de laatste week heeft ie een nieuw spelletje ontdekt, nl. zo hard mogelijk water uit het badje stampen. Aangezien zijn badje niet in de badkamer past, geven we het in zijn kamertje. Met als gevolg dat daar altijd alles (tapijt, muur, kast) kleddernat wordt.
Vandaag hadden we een oplossing bedacht. We hadden een plank op het grote bad in de badkamer gelegd en daarop hadden we zijn badje gezet. Maar we hadden niet op Aiken zijn kracht gerekend. Hij spatte zo hard dat de vloer toch nog helemaal kleddernat werd. Bovendien deed mama haar rug pijn omdat het badje nu wel lager stond.
Morgen maar eens op zoek gaan naar een handigere oplossing.
Wordt vervolgd...

Aiken

Ik mag me nu al een maand of vijf de trotse mama noemen van een fantastische zoon: Aiken!
Vooralsnog gaat m'n leven fantastisch! De emoties die gepaard gaan met het krijgen van een kindje zijn ronduit overweldigend. Aiken is ondertussen al lang niet meer dat ieniemienie babietje van vijf maanden geleden, maar een stevige kapoen van 68 cm lang en 8,700 kg. Een hele vent dus al! En ik hou er elke dag meer van!
Uren kan ik naar m'n mannetje kijken terwijl hij slaapt, eet of speelt. En die goddelijke geluidjes die hij kan produceren zijn al helemaal vertederend!
Genieten dus...

Bloggen maar!

Zo, het is een feit! Ons blog is geboren.
Of we het ook regelmatig zullen kunnen bijhouden is nog maar de vraag. Maar we zullen het alleszins proberen.
Dus voor wie graag meer wil weten. Kom regelmatig eens een kijkje nemen!

Groetjes, Charlotte